Ελένη Καραΐνδρου - σφραγίδα στην Έβδομη Τέχνη

Η Ελένη Καραΐνδρου απέκτησε φήμη σε ολόκληρη την Ευρώπη από τη μουσική που συνέθεσε για τις περισσότερες ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου.
Η Ελληνίδα συνθέτις ωστόσο εργάσθηκε επίσης και με άλλους σκηνοθέτες όπως ο Κρις Μάρκερ, ο Ζυλ Ντασέν, ο Λευτέρης Ξανθόπουλος («Καλή πατρίδα, σύντροφε» 1986, βραβείο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), ο Πάνος Κοκκινόπουλος κ.ά. Σήμερα θεωρείται μία από τις πιο διακεκριμένες συνθέτιδες της Ελλάδας και μία από τις πιο σημαντικές της εποχής μας παγκοσμίως.
Γεννήθηκε στο Τείχιο Φωκίδας το 1939, ένα μικρό χωριό, ακούγοντας τους ήχους της φύσης. «Ακόμη έχω τις αναμνήσεις της νιότης μου, τον ήχο του ανέμου, τη βροχή, τη σιωπή, το χιόνι και τη λαϊκή μουσική που συνήθιζα να ακούω στα διάφορα πανηγύρια, τα τραγούδια των αγροτών και φυσικά τις βυζαντινές μελωδίες στην εκκλησία».

Κομαντάντε Τσε Γκεβάρα

Ερνέστο Γκεβάρα, ο επονομαζόμενος Τσε. Μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στο Ροσάριο το 1928 και πέθανε στη Βολιβία το 1967. Αργεντινός επαναστάτης που πολιτογραφήθηκε Κουβανός. Γιατρός, σύντροφος του Φιντέλ Κάστρο κατά την Κουβανική Επανάσταση (1956-1959), αργότερα αγωνίσθηκε για την ανάπτυξη επαναστατικών πυρήνων στη Λατινική Αμερική. Οργάνωσε και διηύθυνε μια ομάδα ανταρτών στη Βολιβία (1966-67). Κατά τη διάρκεια σύγκρουσης με τον βολιβιανό στρατό τραυματίστηκε, αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε. Τα οστά του μεταφέρθηκαν το 1997 στην Κούβα, στη Σάντα Κλάρα.

Το ρεμπέτικο μεταναστεύει στην Αμερική

Η περίοδος από τα τέλη του 19ου ως τις αρχές του 20ού αιώνα ήταν από τις δυσκολότερες και οδυνηρότερες στην Ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Τα οικονομικά προβλήματα που συσσωρεύονται μετά την κρίση του σταφιδικού ζητήματος, το οποίο προκάλεσε την κήρυξη της χώρας σε πτώχευση, το 1893, και την επιβολή του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου (ΔΟΕ) δημιουργούν, σε συνδυασμό με την ήττα από τους Τούρκους στον Πόλεμο του 1897, συνθήκες απόγνωσης για τους αγρότες, και ιδιαίτερα για αυτούς της Πελοποννήσου.
Σε αυτά πρέπει να επισημανθεί ότι η τοκογλυφία δρούσε ανεξέλεγκτα, τόσο σε χρήμα, όπου ο τόκος έφθανε το 20%-30%, όσο και σε είδη όπως βούτυρο, γάλα και άλλα προϊόντα, φθάνοντας κάποιες φορές το 70%-80%, καθώς οι δανειστές πληρώνονταν από τους οφειλέτες τους και σε είδος.

Τζο Κόκερ - ένας θρύλος του ροκ και των μπλουζ

(20 Μαΐου 1944 - 22 Δεκεμβρίου 2014)
Ο Τζον Ρόμπερτ Κόκερ, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, ανήκε σε μια γενιά που δεν είχε την πολυτέλεια να μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον με έντονα καλλιτεχνικά ερεθίσματα. Γιος δημοσίου υπαλλήλου, ασχολήθηκε από τη νεαρή του ηλικία ως τεχνικός εγκαταστάσεων φυσικού αερίου. Παράλληλα, μολονότι η δουλειά του ήταν πολύωρη και κουραστική, ο Κόκερ, ζώντας σχεδόν διπλή ζωή, τα βράδια τραγουδούσε στις παμπ του Λονδίνου. Στα 16 του χρόνια, με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Vance Arnold, «έστησε» το πρώτο του συγκρότημα. Είχε αντιληφθεί από τότε ότι η μεγαλύτερη ίσως αρετή του ήταν η τραχιά, «λασπωμένη», σύμφωνα με τους ειδικούς, φωνή του, που τον βοηθούσε στις διασκευές πασίγνωστων τραγουδιών, κάτι που την εποχή εκείνη ήταν πολύ διαδεδομένο.

Πλάθιδο Ντομίνγκο, ο βασιλιάς της όπερας

Μαδρίτη, Ιανουάριος 1941.
Ισπανός τενόρος που έχει ερμηνεύσει όλο το λυρικό ρεπερτόριο, από τον Χαίντελ ως τον Βάγκνερ. Ακατάπαυστα δραστήριος από τα 16 του χρόνια και όσο πιο πολύ έκανε σπουδές γύρω από τη μουσική, όσο πιο πολύ ταξίδευε σε όλη την οικουμένη και ερμήνευε έργα των πιο σημαντικών μουσουργών, τόσο πιο πολύ ωρίμαζε ο ίδιος και μεγάλωνε η αγάπη του για τη μουσική. Πατρίδα του οι σκηνές του κόσμου για περίπου μισό αιώνα. Έχει τραγουδήσει σε 3.687 παραστάσεις ερμηνεύοντας 144 ρόλους. Επιπροσθέτως, έχει διευθύνει 526 παραστάσεις και έχει κάνει πάρα πολλές ηχογραφήσεις – πάνω από 100 δίσκους.
Ξεκίνησε τα πρώτα μαθήματα πιάνου σε ηλικία 8 ετών και χάρη στους γονείς του έλαβε τις βάσεις του μουσικού θεάτρου. Δεν είναι πολλοί οι καλλιτέχνες που έχουν διαγράψει μια τέτοια επιτυχημένη σταδιοδρομία.

Ο «Θεσσαλικός κύκλος» του Γιάννη Μαρκόπουλου

Ο «Θεσσαλικός κύκλος» κυκλοφόρησε το 1973, έναν χρόνο προτού πέσει στην Ελλάδα η χούντα των συνταγματαρχών. Ένας πολύ ξεχασμένος δίσκος, δυστυχώς, και όχι όσο θα έπρεπε αναγνωρισμένος. Το έργο είναι ένα αφιέρωμα στους κολίγες αγρότες και στον αγώνα τους, που έγραψαν ιστορία στις αρχές του 20ού αιώνα. Ο Γιάννης Μαρκόπουλος έντυσε μουσικά τους θαυμάσιους λαϊκούς στίχους του Κώστα Βίρβου, που βρίθουν εν μέσω χιούμορ και σάτιρας κοινωνικού και υποκρύπτοντος πολιτικού νοήματος. Ολόκληρη η δομή του δίσκου και ο καλά συγκαλυμμένος στίχος με μανδύα που έμοιαζε ανώδυνος του επέτρεψε μέσα στην επταετία να αναδειχθεί και να αγαπηθεί. Το έργο κυκλοφόρησε σε διπλό δίσκο με εξώφυλλο ένα παραδοσιακό υνί σχεδιασμένο από τον ζωγράφο Δημήτρη Μυταρά, και ο συνθέτης έγραφε: «Στον “Θεσσαλικό κύκλο”, τη μουσική παράσταση, υπάρχουν δύο δυνάμεις.

Τζορτζ Γκέρσουιν - Γαλάζια Ραψωδία

Μπρούκλιν 1898 - Χόλυγουντ 1937.

Αμερικανός συνθέτης και πιανίστας. Παιδί Ρωσοεβραίων μεταναστών που, αν και έλαβε μόνο στοιχειώδη εκπαίδευση, διέθετε τόσο ταλέντο που του επέτρεψε να ξεπεράσει το ταπεινό ξεκίνημά του και να γράψει στην αρχή (16 ετών) τραγούδια για διαφημίσεις και κατόπιν περίφημα τραγούδια και μιούζικαλ σε ηλικία μόλις 21 ετών. Συνέθεσε επίσης αριστουργήματα όπως την κλασική, βασισμένη στην τζαζ, Γαλάζια Ραψωδία, σε ηλικία 26 ετών, το Κοντσέρτο για Πιάνο σε φα και το συμφωνικό ποίημα Ένας Αμερικανός στο Παρίσι πριν από τα 30 του. Συνέδεσε μέσα από μια σημαντική και πιο σύγχρονη συμφωνική έκφραση τη δική του μουσική με τις παραδόσεις της χώρας του, αξιοποιώντας τον ρυθμικό, αρμονικό και μελωδικό πλούτο του περιβάλλοντός του.  Απέκτησε μεγάλο κύρος, γνώρισε την εμπορική επιτυχία και πέθανε από όγκο στον εγκέφαλο σε ηλικία 38 ετών.

Ο Γκέρσουιν συνέθεσε τη Γαλάζια Ραψωδία σε διάστημα τριών εβδομάδων, κατόπιν παραγγελίας του Πολ Γουάιτμαν, διακεκριμένου μαέστρου τζαζ μπάντας. Εκείνη την εποχή ο Γκέρσουιν δεν κατείχε την τέχνη της ενορχήστρωσης, έτσι την ανέλαβε ο Φρεντ Γκοφρέ, ο οποίος αργότερα διασκεύασε το έργο για συμφωνική ορχήστρα.