Τρεις από τις πιο αισθαντικές άριες

Όταν λέμε άρια, τον μουσικό αυτόν όρο, εννοούμε τραγούδι. Η άρια είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι και της όπερας, και μέσω αυτού του τραγουδιού, μαζί με τη μουσική, αναδεικνύονται η δεινότητα της ανθρώπινης φωνής και η τέχνη του άδοντος. Ο ήρωας της όπερας εκφράζει με αυτό τα συναισθήματά του, τις σκέψεις του και ταυτόχρονα αποκαλύπτει τον χαρακτήρα του. Παρακάτω διαλέγω τρεις από τις πλέον αριστουργηματικές άριες στην ιστορία της μουσικής. Πιστεύω ότι είναι από αυτές που λάμπουν, έμφορτες από λυρισμό και το εκχύλισμα των συναισθημάτων που δονούν την ψυχή μοιράζεται ο τραγουδιστής με τον ακροατή στο έπακρον. Μάλιστα, επιλέγω τον Λουτσιάνο Παβαρότι ένεκα του ότι υπήρξε ίσως από τους πιο συγκλονιστικούς και αισθαντικούς τενόρους της εποχής μας, χωρίς να παραγνωρίζουμε διόλου το γεγονός ότι διαθέτουμε εν γένει υπέροχες φωνές στο ερμάρι αυτού του είδους της μουσικής, που λέγεται συλλήβδην και εν πολλοίς αναίτια κλασική μουσική.

Πλάθιδο Ντομίνγκο, ο βασιλιάς της όπερας

Μαδρίτη, Ιανουάριος 1941.
Ισπανός τενόρος που έχει ερμηνεύσει όλο το λυρικό ρεπερτόριο, από τον Χαίντελ ως τον Βάγκνερ. Ακατάπαυστα δραστήριος από τα 16 του χρόνια και όσο πιο πολύ έκανε σπουδές γύρω από τη μουσική, όσο πιο πολύ ταξίδευε σε όλη την οικουμένη και ερμήνευε έργα των πιο σημαντικών μουσουργών, τόσο πιο πολύ ωρίμαζε ο ίδιος και μεγάλωνε η αγάπη του για τη μουσική. Πατρίδα του οι σκηνές του κόσμου για περίπου μισό αιώνα. Έχει τραγουδήσει σε 3.687 παραστάσεις ερμηνεύοντας 144 ρόλους. Επιπροσθέτως, έχει διευθύνει 526 παραστάσεις και έχει κάνει πάρα πολλές ηχογραφήσεις – πάνω από 100 δίσκους.
Ξεκίνησε τα πρώτα μαθήματα πιάνου σε ηλικία 8 ετών και χάρη στους γονείς του έλαβε τις βάσεις του μουσικού θεάτρου. Δεν είναι πολλοί οι καλλιτέχνες που έχουν διαγράψει μια τέτοια επιτυχημένη σταδιοδρομία.