Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2015

Ελένη Καραΐνδρου - σφραγίδα στην Έβδομη Τέχνη

Η Ελένη Καραΐνδρου απέκτησε φήμη σε ολόκληρη την Ευρώπη από τη μουσική που συνέθεσε για τις περισσότερες ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου.
Η Ελληνίδα συνθέτις ωστόσο εργάσθηκε επίσης και με άλλους σκηνοθέτες όπως ο Κρις Μάρκερ, ο Ζυλ Ντασέν, ο Λευτέρης Ξανθόπουλος («Καλή πατρίδα, σύντροφε» 1986, βραβείο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης), ο Πάνος Κοκκινόπουλος κ.ά. Σήμερα θεωρείται μία από τις πιο διακεκριμένες συνθέτιδες της Ελλάδας και μία από τις πιο σημαντικές της εποχής μας παγκοσμίως.
Γεννήθηκε στο Τείχιο Φωκίδας το 1939, ένα μικρό χωριό, ακούγοντας τους ήχους της φύσης. «Ακόμη έχω τις αναμνήσεις της νιότης μου, τον ήχο του ανέμου, τη βροχή, τη σιωπή, το χιόνι και τη λαϊκή μουσική που συνήθιζα να ακούω στα διάφορα πανηγύρια, τα τραγούδια των αγροτών και φυσικά τις βυζαντινές μελωδίες στην εκκλησία».

Έμαθε πιάνο, σπούδασε στο Ελληνικό Ωδείο, αλλά και Ιστορία και Αρχαιολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο για να ικανοποιήσει την οικογένειά της. Στη δικτατορία πήγε στο Παρίσι όπου σπούδασε εθνομουσολογία, διεύθυνση ορχήστρας και ενορχήστρωση.
Παράλληλα, άρχισε από το 1972 να συνθέτει για το θέατρο και τον κινηματογράφο, διανύοντας μια καριέρα που απέσπασε πολλά βραβεία με αποκορύφωμα το βραβείο «Φελλίνι» (1992) στο 9ο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Κινηματογράφου, για τον καλύτερο κινηματογραφικό συνθέτη της Ευρώπης.
Όταν γύρισε στην Ελλάδα ήταν στέλεχος του Τρίτου Προγράμματος από το 1975 ως το 1982, δίπλα στον Μάνο Χατζιδάκι που είχε γνωρίσει και συνδεθεί στο Παρίσι.
Το 1983 υπογράφει, ξετυλίγοντας το ιδιαίτερο ταλέντο της, τη μουσική για την ταινία τής Τόνιας Μαρκετάκη «Η τιμή της αγάπης», Κρατικό Βραβείο Μουσικής Κινηματογράφου.

Το 1984 κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης συνάντησε τον Αγγελόπουλο που της ζήτησε να γράψει μουσική για το «Ταξίδι στα Κύθηρα». Ήταν η αρχή μιας άκρως επιτυχημένης συνεργασίας. Από τότε θα ακολουθήσουν «Ο μελισσοκόμος» (1986, Κρατικό Βραβείο Μουσικής), «Τοπίο στην ομίχλη» (1988), «Το μετέωρο βήμα του πελαργού» (1991), «Το βλέμμα του Οδυσσέα» (1995), «Μια αιωνιότητα και μια μέρα» (1998), «Το λιβάδι που δακρύζει» (2004) και η «Σκόνη του χρόνου» (2008).

Η τιμή της αγάπης με τη Δήμητρα Γαλάνη


Μη μου μιλάς για αγάπη από τον «Γλάρο» του Τσέχωφ


Ταξίδι στα Κύθηρα


Το βαλς του γάμου από τον «Μελισσοκόμο»


Μια αιωνιότητα μια μέρα



2 σχόλια:

  1. Ευχαριστούμε πολύ!.. Είναι μια ευκαιρία και για εμάς να εκφράσουμε τον θαυμασμό μας για το εξαιρετικό ιστολόγιό σoυ, που το εύρος και η γλαφυρότητα των παρουσιάσεών σου είναι μια καίρια συνεισφορά στην τέχνη!

    ΑπάντησηΔιαγραφή